امروز سالگرد اين وبلاگه. دقيقا" يک سال پيش همين روز بود که اين وبلاگ استارت خورد و تا امروز به اينجا رسيده. درست در تاريخ ۵/۳/۸۷ بود که من تخلص «مشکي پوش تنها» رو براي خودم برگزيدم و پا به عرصه وبلاگ نويسي گذاشتم. خيلي زود با اين وب اخت شدم و دوستاي زيادي پيدا کردم. اولين دوستي که به واسطه ي اين وبلاگ پيدا کردم «صداي سکوت» بود. دوستي که هنوزم که هنوزه بعد از يک سال بهترين دوستم تو وبه. بعد از اون دوستان ديگه اي هم پيدا کردم. «مينياتورنگ»، «چيدن تمشک در گرگ و ميش»، «امير» و .... .
تو اين مدت بارها و بارها خواستم اين وبلاگو جمش کنم اما چون اين وب پل ارتباطي من و دوستانم بود منصرف شدم. تصميم گرفتم هرطور شده اين وبو سرپا نگه دارم تا بتونم با دوستانم ارتباط داشته باشم. اين وبو با اين هدف راه انداختم که عکسهاي رو که طراحي ميکنم رو داخلش قرار بدم؛ البته با کمي شعر و متن زيبا که چاشني خوبي واسش شد.
کم کم اين وب به سمت اعتقاد و دل خودم رفت. تا جايي که ديگه حرف دلمو نوشتم و روحيمو تو عکسايي که طراحي ميکردم به تصوير کشيدم. وبلاگي که شد دفتر خاطرات. دفتري که گوشه اي از سخت ترين و بدترين روزاي زندگيم رو توصيف ميکنه...

و یک سوپرایز برای همه:
اینکه 13 خرداد سالگرد زندگی منه و خوشحال میشم تو اون روز هم حضور گرمتونو تو این وب احساس کنم. خلاصه سیزدهم اینجا جشن تولده. هر کی بیاد کیک و شیرینی هم داریم.
پس طبق این دعوتنامه همگی رسما به جشن تولد بنده در تاریخ ۱۳/۳/۸۸ دعوت شدید.