تــــمـــــوم زنـــدگــیــم اینـه
مـن و بغـض و در و دیــوار
چـــی مـونده از تن خسته م
کـه مـیـخـواد بـشـکنه ایـنبـار

اینم یه والپیپر قشنگ از مجید عزیز. (البته قشنگیشو شما باید تصدیق کنید، نه من)

آواره

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت :اما من درخت نيستم. تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي.
پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم. اما گاهي پرنده ها و انسان ها را اشتباه ميگيرم.
انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه ممكن بود. پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟
انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد.پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگرنخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني.
پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود.
پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .
آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي.
راستي، بال هايت را كجا گذاشتي؟
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد .
آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!!!!

اینم یه والپیپر غمگین دیگه.

رفتن

امروز يه شعر قشنگ از يه ترانه اي رو نوشتم که واقعا هر وقت خودم بهش گوش ميکنم موهاي تنم سيخ ميشه:

منو تو آغوشت بگير خدا ميخوام بخوابم
آخه تو تنها کسي بودي که دادي جوابم
منو تو آغوشت بگير ميخوام برات بخونم
روي زمين چقدر بده، ميخوام پيشت بمونم
کي گفته بايد بشکنم، که دستمو بگيري؟
خسته شدم از عمري غربت و غم و اسيري
کي گفته بايد گريه يِ شبامو در بياري؟
تا لحظه اي وقت شريفتو واسم بزاري
توي آغوش تو آرامش محضه
منو با خودت ببر حتي يه لحظه
بغلم کن منو بردار ببرم دور
ببرم از اين زمينِ سرد و ناجور
وقتي بايد واسه ي رها شدن يه بي فروغ بود
واسه آرامش نسبي کلي حرفاي دروغ بود
توي دنيا هر چيزي قيمتي داره حتي وجدان
اينا رو هيچ جا نديدم، نه تو انجيل، نه تو قرآن
وقتي دنيا همه حرف پوچ و مفته
صداي هق هقتو پس کي شِنُفته
تو که ميگي پيشمي تا لحظه ي مرگ
اينکه ميگن ميشکني، رنجم ميدي بگو کي گفته؟
توي آغوش تو ديگه تنها نيستم
هر نفس اسير دست غمها نيستم
ديگه عاشقانه تر از عاشقانه م
واسه موندن ديگه با بها بهانه م
توي آغوش تو از درد خبري نيست
از دروغ و حرفاي زرد اثري نيست
نميبيني کسي از هراسِ نونِش
جلو حرف ناصواب بنده زبونش
توي آغوش تو آرامش محضه
منو با خودت ببر حتي يه لحظه
بغلم کن منو بردار ببرم دور
بِبرم از اين زمينِ سرد و ناجور

اينم از يه والپيپر غمگين ديگه. شايدم يکي از غمگين ترينِ کارام بوده باشه.

کاش میشد

وداع

**************************
اينم يه شعر قشنگ در وصفِ خودم:
بي قراري ناتوانم مي کند
در کنار غربتي غمگين و تلخ
درد را هم آشيانم مي کند
گونه هايم خيس شبنم مي شوند
آتشي از درد مي سوزد مرا
زير باران شعله ورتر مي شوم
اين تب شبگرد مي سوزد دلم
مي زنم فرياد تا شايد کسي
دردهاي خفته ام باور کند
نيست آرامش ولي بايد که دل
گونه اي تنهايي اش را سر کند

**************************
يه پوستر قشنگ از مجيد خراطها هم درست کردم که به زودي ميزارم.
((منتظر نظراي قشنگتون هستم))

نامه

×+×-×+×-×+×-×+×-×+×-×+×-×+×-×+×

چند روز پيش اين داستانو تو يه کتاب خوندم. واقعا" خيلي مفيد و آموزنده ست. گفتم بزارم شما هم بخونيد و استفاده کنيد.

                                               اصل موضوع را فراموش نکن
مرد قوي هيکلي، در چوب بري استخدام شد و تصميم گرفت خوب کار کند.
روز اول 18 درخت بريد. رئيسش به او تبريک گرفت و او را به ادامه کار تشويق کرد.
روز بعد با انگيزه ي بيشتري کار کرد، ولي 15 درخت بريد.
روز سوم بيشتر کار کرد، اما فقط 10 درخت بريد. به نظرش آمد که ضيف شده است. پيش رئيسش رفت و عذر خواست و گفت: نمي دانم چرا هر چه بيشتر تلاش ميکنم، درخت کمتري ميبُرم؟
رئيس پرسيد: آخرين بار کي تبرت را تيز کردي؟
او گفت: براي اين کار وقت نداشتم. تمام مدت مشغول بريدن بودم.

زندگی

************************
اينم از يه شعر قشنگ. تقديم به همه ي اونايي که مثل من...

(آه، آري، بيش از اينها ميتوان خاموش ماند):

همش ميگم يه روز مياد
چشم انتظارش ميمونم
تا روزي که پيشم بياد
واسش ترانه ميخونم
هنوز سوال رفتنت
ميسوزم از خيانتت
محبتام يادت بياد
گرچه نبود لياقتت
وقتي تو خواب من مياي
حس ميکنم تنها شدم
اما چه سخته بي تو و
تو تنهايي رها شدن
وقتي چشات يادم مياد
اشک تو چشام حلقه ميشه
اون که تو رو ازم گرفت
الهي آواره بشه

 شعر این عکس واقعا" قشنگه. اونقدر قشنگ که به وقت گذاشتنش میارزید.

اشک ناکامی

***********************

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟ من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند .
براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتراست .
براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم ، انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد ، اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم .

(دیگه این داستان نیاز به توضیح نداره. اهل دل میگیرن مفهوم این داستان چیه)

شکنجه گاه

براي اينکه خالي از لطف نباشه يه شعر کوچولو هم ميزارم تا يادمون بياد که کجاي کاريم:

زندگي دفتري از خاطرهاست ...
 يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ...
يک نفر همدم خوشبختي هاست ، يک نفر همسفر سختي هاست ،
 چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد
...ما همه همسفريم

اين شعر خيلي به دل خودم نشست. به همين خاطر گذاشتم اينجا تا شما هم از مضمونش درس بگيريد و ببنيد زندگي چقدر کوتاهه.

من خودم دیوونه این شعر و آهنگم. واقعا" شعر قشنگیه، طوری که من واسه هر بیتش یه عکس طراحی میکنم. هم شعر قشنگی داره، هم آهنگش از یه سوز خاصی برخورداره. خلاصه هر چی از این آهنگ بگم کم گفتم چون هیچوقت کهنه نمیشه و یه آهنگ همیشه جاودانه.

خداحافظ

امروز با یه والپیپر غمگین به نام "جدایی" اومدم.

اگه حال کردید نظرتونو بگید که کارم بهتر بشه.

جدایی