-دوستی مثل ایستادن روی سیمان خیس میمونه، هر چی بیشتر بمونی رفتنت سخت تر میشه و اگه بری جای پات واسه همیشه میمونه. ( اینو خودم به شخصه بهش رسیدم و واقعا" جدایی دوست یکی از سخت ترین درد هاست و جای زخم دوست واسه همیشه رو قلب آدم میمونه )

-همیشه کسی رو واسه دوستی پیدا کن که قلب بزرگی داشته باشه، تا مجبور نشی برای اینکه در قلبش جا بگیری، خودتو کوچیک کنی.

-هر کس یه روز میاد، یه روز میره؛ یکی با دلش میره، یکی با پاهاش؛ اما مواظب باش کسی با پای خودش از دلت نره.

-جان فدا کردن برای دوست چندان مشکل نیست، اما پیدا کردن دوستی که ارزش فدا کردن جان را داشته باشد مشکل است.

-اگر حلقه ازدواج از طلاست، حلقه رفاقت از وفاست.

* نظر خودم اینه که اطرافیانمون رو بشناسیم و بدونیم هر کسی لیاقت دوستی رو نداره. یه رباعی از عطار مینویسم که خیلی قشنگه:

                "وقت است که در بر آشنایی بزنیم            تا بر گل و سبزه تکیه جایی بزنیم
                زان پیش که دست و پا فروبندد مرگ       آخر کم از آن است که دست و پایی بزنیم"

سعدی هم در مورد تاثیر دوستی و هم نشینی قطعه قشنگی داره:

... و در آخر یه عذر خواهی میکنم به خاطر اینکه وقت نکردم عکس طراحی کنم، به محض اینکه سرم خلوت تر شد و وقت کردم، در پست های بعدی جبران میکنم.

سلام. جا داره از همه ی عزیزانی که لطفشونو ثابت کردند کمال تشکر رو داشته باشم.

امروز اون هدیه ای که قولشو به یه عزیزی داده بودم آماده کردم. خیلی زحمت کشیدم امیدوارم خوشش بیاد.

(پیشنهاد میکنم صبر کنید عکس کامل بشه، بعد اونو نگاه کنید)

******** هدیه ی دوست ********

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

دو برادر با هم در مزرعه خانوادگي كار مي كردند كه يكي از آنهاازدواج كرده بود و خانواده بزرگي داشت و ديگري مجرد بود .
شب كه مي شد دو برادر همه چيز از جمله محصول و سود را با هم نصفمي كردند . يك روز برادر مجرد با خودش فكر كرد و گفت :‌
(( درست نيست كه ما همه چيز را نصف كنيم . من مجرد هستم و خرجي ندارم ولي او خانواده بزرگي را اداره مي كند . ))
بنابراين شب كه شد يك كيسه پر از گندم را برداشت و مخفيانه به انبار برادر برد و روي محصول او ريخت .
در همين حال برادري كه ازدواج كرده بود با خودش فكر كرد و گفت :‌(( درست نيست كه ما همه چيز را نصف كنيم . من سر و سامان گرفته ام ولي او هنوز ازدواج نكرده و بايد آينده اش تأمين شود . ))
بنابراين شب كه شد يك كيسه پر از گندم را برداشت و مخفيانه به انبار برادر برد و روي محصول او ريخت .
سال ها گذشت و هر دو برادر متحير بودند كه چرا ذخيره گندمشان هميشه با يكديگر مساوي است . تا آن كه در يك شب تاريك دو برادر در راه انبارها به يكديگر برخوردند . آن ها مدتي به هم خيره شدند و سپس بي آن كه سخني بر لب بياورند كيسه هايشان را زمين گذاشتند و يكديگر را در آغوش گرفتند .

                     اگه تو شباي سردت
                                         با خودت تنها ميشي
                          من برات ميخونم از عشق
                                                           تا که فردا رو ببيني
                                             اگه هم صداي اشکي
                                                                    واسه آرزوي بر باد
                                                من برات ميخونم اي گل
                                                                                نوبهارو نبر از ياد
                                 همه دلخوشيم به اينه
                                                       که تو يادت موندگارم
                گرچه عمريه تو اين دشت
                                              يه خزون بي بهارم

چون همیشه هر پستم با یه کارت پستال غمگین همراهه، این پستم یه عکس قشنگ گذاشتم.

سلام به همه بینندگان نه چندان با مرام. چون مدتیه که نظرای این وبلاگ به دو یا حداکثر سه نظر رسیده (البته هر چند قبلش هم بیشتر از چهارتا نبود). خلاصه این دو راه بیشتر نداره: یا این وب بیننده نداره یا اینکه همون شش تا دونه بیننده حداقل سه تا شون هم یه نظر نمیدن.

یا شایدم دلیلش این باشه که این وب اونقدر مزخرفه که کسی به خودش زحمت نمیده یه فحش به ما بده. من فکر میکنم اگه آدم با یه وبلاگ یا با یه پستش حال کنه یه نظری میده(لااقل خودم اینجوریم) اما نمیدونم شاید ...

میگن قناری تموم شب منتظر میمونه سحر که از راه برسه یه نفس میخونه،

غصه نخور دل من، یه روزم نوبت تو میشه

****************************

امروز براتون یه والپیپر آوردم که فکر میکنم قشنگ شده باشه. کار خودمه و مثل همیشه غمگین.

امیدوارم خوشتون بیاد.

مزار